Bart Caron en Guy Redig houden het Vlaamse cultuurbeleid een spiegel voor. Die toont de erosie van de ooit bevlogen idealen waaruit het Vlaamse cultuurbeleid ontstond. Volksverheffing, geloof in de balorigheid van de kunsten, tegenkracht van cultuur, prioriteit voor cultuurparticipatie en -educatie. Het klinkt oubollig. Waar cultuur ooit stond voor (soms wat bombastische) verhevenheid, snijdt nu het scherpe mes van het profijt en het economische nut. Die winnen het van het geloof in de veelbelovendheid van een krachtig middenveld. Dat zucht onder toenemend Vlaams feodalisme, waar beheren vergleed naar beheersen. Waar bleef de 'schone' samenwerking tussen Vlaanderen en de lokale besturen, co-ouders van onder meer cultuurcentra en bibliotheken? Die verdampte in slechte bestuurskunde. Wat met de moeizame tocht naar superdiversiteit, de maatschappelijke rol van cultuur, de precaire positie van kunstenaars, het wriemelen van zoveel vrijwilligers?Bart Caron is Vlaams Parlementslid (Groen), voorzitter van de commissie voor Cultuur, Jeugd, Sport en Media én contrabassist. Hij was eerder cultuurfunctionaris in Kortrijk, coördinator van Brugge 2002 en kabinetschef van Cultuur, Jeugd en Sport. Guy Redig doceert agogiek aan de VUB en is consultant op het snijvlak cultuur, jeugd en overheid en doctor sociale wetenschappen (Radboud). Eerder jeugdconsulent, leidde de VVJ, werkte voor de Koning Boudewijnstichting en was kabinetschef Cultuur, Jeugd en Participatie'De reflectie van Bart Caron en Guy Redig nodigt uit tot discussie. Voor of tegen. Het is noodzakelijk dat cultuur in Vlaanderen het belang krijgt dat ze verdient. Het debat is met dit boek geopend.' - WIM OPBROUCK, ACTEUR'Het resultaat van vijf decennia Vlaams cultuurbeleid mag best gezien worden. Maar of dat dankzij of ondanks dat cultuurbeleid is, is volgens Bart Caron en Guy Redig nog maar de vraag. Een bevlogen en tegendraadse analyse.' - CAROLINE PAUWELS,RECTOR VUB
