Koper

Deze debuutroman van Connie van de Velde verdient een pluim. Een realistisch verhaal wordt gekoppeld aan een thema. Een thema dat ik afgelopen tijd vaker in boeken ben tegengekomen: acceptatie. Mogen zijn wie je bent. Zowel Connie van de Velde in 'Koper' als Marianne Grandia in 'Lenteregen' koppelen geaccepteerd worden zoals je bent aan een bijbeltekst. Hoofdpersoon in 'Koper' is de ongeveer 50-jarige Marleen. Zij is beland op de grens van haar kunnen. De relatie met haar moeder is een lastige. Eigenlijk wordt ze niet door haar geaccepteerd. De confrontatie met het verleden veroorzaakt bij de moeder een felle reactie: Marleen wordt de deur gewezen. Voor Marleen is dit de druppel: psychisch en fysiek stort zij in. Als lezer vraag je je af of de breuk tussen moeder en dochter ooit nog geheeld wordt. Het is mooi om te lezen dat zowel Marleen als haar moeder ondersteuning krijgen van mensen uit hun leefomgeving. Alleen zijn dit soort relatieproblemen niet op te lossen en erover praten helpt al veel.

Een goede psychologische roman over de verstoorde verhouding tussen moeder en dochter. De dochter raakt overspannen en ze komt achter een geheim dat haar moeder haar hele leven verborgen heeft gehouden.